Spotykają się przy ognisku, noszą starodawne stroje i odprawiają starosłowiańskie obrzędy. Pasjonują się historią, kochają naturę i czczą starosłowiańskich bogów. Nie są sektą ani grupą pasjonatów rekonstruujących historię. Ich Związek Wyznaniowy jest zarejestrowany przez MSWiA. Sięgają do korzeni, bo słowiańscy bogowie byli bliscy naszym przodkom. O słowianowiercach opowiada nam Joanna Żywia, kapłanka-żerczyni Zachodniosłowiańskiego Związku Wyznaniowego.

Dlaczego wybrałaś imię „Żywia”?

Joanna Żywia: Długosz wspomina o bóstwie „Żywie”, który ma być rzekomym bogiem życia. To imię oznacza żywotność. Pasuje do mnie.

Skąd się wzięła twoja słowiańska pasja?

Religioznawstwem i mitologiami świata interesowałam się od wczesnej młodości. Jako dziecko upodobałam sobie szczególnie baśnie o kłobukach, Smętkach i Bogu Perkunie Ireny Kwintowej. Później oprócz mitologii greckiej i rzymskiej, szczególnie zafascynowała mnie wiara przedchrześcijańska występująca na ziemiach Słowiańszczyzny. Czytałam więc dostępne opracowania autorstwa Gieysztora i Brucknera na ten temat.

Jak miałam 17 lat zostałam zaproszona przez znajomych na swój pierwszy Obrzęd słowiański, odtwarzany przez moich rówieśników na malowniczych ruinach zameczku w Wilanowie. Wtedy w kręgu przy ogniu słuchając inkantacji do bogów moich przodków, poznałam metafizyczny wymiar tych wierzeń.

Czyli nie jest to jedynie hobby czy pasja.

Kultywowanie słowiańskiej wiary wiąże się dla mnie zarówno z wyznawaniem specyficznego etosu moralnego, który kładzie nacisk na takie wartości jak: honor, umiłowanie prawdy, poczucie jedności z naturą, samodoskonalenie, jak i z aktami wewnętrznymi wiary, jak modlitwa.

Oznacza to również uznanie bogów słowiańskich za uosobienie zarówno sił przyrody, jak i cnót i zasad, którymi kieruję się w życiu.

Macie grupę wyznaniową?

Tak. Zachodniosłowiański Związek Wyznaniowy Słowiańska Wiara, do którego należę i którego jestem kapłanką-żerczynią jest zarejestrowany przez MSWiA jako związek wyznaniowy od 3 lat.

Ile osób należy do związku?

Około 150 wiernych oraz tyle samo sympatyków. Na terenie Polski działają również organizacje Rodzima Wiara i Rodzimy Kościół Polski.

Kapłanem–żercą może zostać osoba, która przeszła okres próbny i którą inni wierni uznają za właściwą. Taka osoba powinna podczas Obrzędu wywoływać emocje.
Co oznacza, że jesteś kapłanką-żerczynią?

Oznacza to, że prowadzę samodzielnie Obrzędy. Jestem kapłanką od siedmiu lat. Większość żerców prowadzi Obrzędy, składające się z elementów improwizacji prozą, pieśni i improwizacji poetyckiej, ja preferuje liryczną formę.

Potrafisz wzruszyć?

Ludzie, którzy przychodzą na Obrzędy twierdzą, że czują dzięki nim łączność z bogami i że czują się poruszeni nastrojem, który wytwarza się w kręgu wiernych podczas Obrzędu.

Obchodzicie specyficzne i zapomniane już święta.

Święta, które obchodzimy są ściśle związane z cyklem natury. Człowiek jest z nią w końcu nierozerwalnie złączony niezależnie od tego czy mieszka w niewielkiej wsi czy w metropolii. Do głównych świąt słowiańskich należą np. Szczodre Gody podczas przesilenia zimowego, kiedy obchodzimy rozpoczęcie nowego roku i nowego cyklu przyrody.

Poza tym Jare Gody podczas równonocy wiosennej, podczas których dzięki topieniu Marzanny, reprezentującej zimę i śmierć oraz pokonaniu Żmija wstrzymującego wody przez Boga Peruna pozwalają narodzić się nowemu życiu.

Kolejnym Świętem jest Noc Kupały, czyli najkrótszą noc w roku będącą apoteozą płodności i miłości. Po niej następuje Święto Plonów, które są podziękowaniem dla Bogów i Matki Ziemi-Mokoszy właśnie za plony, które zrodziła. W październiku obchodzimy znane wszystkim z utworu Mickiewicza Dziady, stanowiące ofiarę dla bliskich zmarłych i przodków.

Słowiańska Wiara jest religią w dużym stopniu indywidualistyczną, zgodną z ludzką naturą. Nie kładzie nacisku na dogmatykę. Wartości, które są przez słowianowierców uznawane za najważniejsze to: zadruga, czyli braterstwo i przyjaźń, honor, lojalność, walka z własnymi słabościami, szacunek dla praw natury. Staramy się żyć według nich, wielu z nas ma swoje osobiste modlitwy i Obrządki, osobisty sposób oddawania czci bogom.

Większość z nas pasjonuje się historią, odtwórstwem historycznym, literaturą i lubi być blisko natury. Pełna celebracja następuje wtedy, gdy spotykamy się na zorganizowanych Świętach.

Żercy prowadzący Obrzęd zakładają na czas jego prowadzenia stroje kapłańskie, reszta nie jest zobligowana do zakładania szczególnych strojów. Niektórzy żercy przed Obrzędami poszczą lub medytują.

Jakaś szkoła? Praca?

Normalnie, w zależności od wieku członkowie Związku uczą się, pracują, wychowują dzieci. Mamy różne zawody, ale łączy nas zamiłowanie do historii i natury.

Jak na waszą wiarę reagują inni ludzie, rodzina, znajomi?

Nie prowadzimy ewangelizacji, nie obnosimy się z naszą wiarą ani jej nie ukrywamy. Swoją życiową postawą i zachowaniem staramy się dawać dobry przykład. Nasze rodziny i znajomi w większości przypadków mają pełną świadomość tego, co robimy i w co wierzymy. Najczęściej budzi ona zaciekawienie i fascynację, choć czasem dochodzi oczywiście do sporów światopoglądowych.

Post Obchodzą Dziady, noszą starodawne stroje i czczą słowiańskich bogów. pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Dokumentację wykonano w ramach współpracy między Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy (MPP) a Stowarzyszeniem Rozwoju Digitalizacji Dóbr Kultury w kwietniu i maju 2014 roku. Muzealnicy zamierzają wykorzystać uzyskane wyniki w działalności naukowo-badawczej i konserwatorskiej oraz do celów popularyzatorsko-edukacyjnych

Więcej na stronie: www.archeowiesci.pl/2014/06/22/ostrow-lednicki-w-3d/

Post Ostrów Lednicki w 3D pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Post Noc Kupały – zaproszenie na święto. pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

.Podobał się pani występ Donatana i Cleo na Eurowizji?

Tak, dlatego, że był zachowany w konwencji ludowej i folkowej, czyli takiej, jaką widzieliśmy już wcześniej w teledyskach Donatana. Ale ja w ogóle mam dość niejednoznaczny stosunek do jego twórczości. Z jednej strony bazuje na ludowości, słowiańskiej tradycji – widzimy piękne stroje ludowe, tradycyjne kobiece prace. Z drugiej, to wszystko jest mocno przeseksualizowane. Głębokie dekolty i ubrania są seksualnie sugestywne, wyglądają ładnie i ponętnie. Jednak gesty, jak polewanie się mlekiem, które ma sugerować mocne konotacje seksualne, są już wulgarne i według mnie przekraczają subtelną granicę.

To już seksizm?

Przesadne określenie. Ja bym mówiła raczej o epatowaniu seksualnością w wydaniu ludowym. Polewanie się wodą czy ruchy wykonywane podczas ubijania masła są dość dwuznaczne same z siebie. Ciężko przypisywać temu jakieś seksistowskie znaczenie. Pani zdaniem Donatan robi dobrą robotą w kwestii promocji „słowiańskości” czy nie?

Znów nie odpowiem jednoznacznie. Na pewno dzięki jego teledyskom promowana jest ludowa kultura, np. wzornictwo, a robi się to w otoczce, która ma się podobać większości. Wiadomo, że w dzisiejszych czasach epatowanie seksualnością jest dobrym sposobem na przyciągnięcie uwagi. Generalnie, jeżeli ileś osób dzięki temu zainteresuje się tematyką ludową, to w porządku.

„Cycata, wytapetowana lala z czerwonymi pazurami, nabierająca do drewnianego wiadra wody” – nasza blogerka pisze, że Donatan utrwala taki wizerunek Słowianek.

Tutaj przemawiają kompleksy. Żaden inny kraj z zachodu Europy, który by wystawił taką reprezentację z takim utworem, by się tym nie przejmował. Jeżeli Austria wystawiła osobę transseksualną, to czy mamy Austriaków kojarzyć właśnie z takim wizerunkiem? Oczywiście, że nie.

Na ile ten wizerunek z „My Słowianki” jest zgodny z prawdziwym obrazem Słowianek?

Musimy rozróżnić pomiędzy wczesną słowiańszczyzną, kiedy kobiety niezamężne miały pozostawioną swobodę seksualną, a późniejszym okresem, kiedy ten aspekt seksualny był bardziej rozbuchany na wsi, gdzie żyło się bliżej natury. Ten wizerunek w klipach Donatana jest przerysowany, ale nie odbiega drastycznie od tego, co jest kwintesencją słowiańskości. A jest nią m.in. seksualność.

Uroda, atrakcyjność – to jest coś, czym należy „sprzedawać” słowiańskość za granicą?

Powiem tak: atrakcyjność sprzedaje się w każdym wydaniu, niezależnie od tego, czy są konotacje ze słowiańskością. Na pewno, jeśli Polska będzie kojarzona z młodymi pięknymi kobietami w ładnych strojach, to nie ma w tym nic złego. Dzisiaj słyszy się o tym, że na zachodzie Europy twórczość Donatana jest często kojarzona z pornografią i seksizmem. Ale z tego, co wiem, w Europie centralnej i wschodniej takich komentarzy raczej nie ma.

A jak postrzegane jest to w pani środowisku? Są głosy, że Donatan szkodzi tym, którzy odwołują się do słowiańskich tradycji?

Oczywiście, ale my w większości patrzymy z przymrużeniem oka. Jest to zabawna konwencja i cieszymy się, że budzi zainteresowanie słowiańską kulturą. Ale nie przywiązujemy do tego specjalnej wagi.

Być może Donatan jest cyniczny. Wykorzystuje słowiańskość, by zrobić biznes?[/b]

Na pewno jest to pewien rodzaju wabik i aspekt słowiańskości jest wykorzystywany. Natomiast to, czy Donatan jest cynicznym graczem, nie ma dla nas większego znaczenia. Chciałabym, by wygrał Eurowizję. To jest przaśny festiwal piosenki „paździerzowej” i ten utwór jest do tego adekwatny. Oburzenie świadczy o tym, że nie mamy do siebie dystansu i nie potrafimy wyczuć ironii

Rozmawiał: Michał Gąsior http://natemat.pl/

Post Słowiańska kapłanka o występie Donatana i Cleo na Eurowizji: „Seksizm? Kwintesencją słowiańskości jest seksualność” pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Odyn i władcy Asgardu

Post Obraz i słowo o bratniej mitologii (prawiedzy) pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Nasza grupa na Facebooku przekroczyła niedawno 1500 osób. Zapraszamy do odwiedzenia www.facebook.com/groups/SlowianskaWiara/

Dołącz do nas i bądź na bieżąco z tym co dzieje się w słowiańskim świecie.

Post 1500 pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Wielkanoc to najważniejsze święto dla Chrześcijan. Co roku obchodzone przez większość z nas niemalże całkowicie nieświadomie. W tym roku postanowiłem, że wcielę się w rolę historycznego detektywa. Wziąłem cyfrową lupę w dłoń i zacząłem szukać. Trafiłem na pierwsze źródło… czytam, czytam… BACH! Moja szczęka grzmotnęła ze zdziwienia o blat biurka i pozostała tak, aż do finalnej kropki w tym artykule.

W trakcie poszukiwań trafiłem na wielu autorów, powołujących się na informację z encyklopedii Britannica, dotyczącej tego, że w Biblii nie zawarto żadnych wytycznych w jaki sposób i czy w ogóle powinniśmy świętować Zmartwychwstanie Chrystusa. Faktycznie, początkowo pierwsi Chrześcijanie nie obchodzili pamiątki wydarzeń Wielkotygodniowych. Byli święcie przekonani, że ponowne nadejście Zbawiciela to tylko kwestia niedalekiej przyszłości. Jednakże lata mijały i z czasem przestano myśleć o rychłym zbawieniu i zaczęto budować Kościół. Świat wkroczył w chrześcijańskie wieki średnie pozostawiając za sobą starożytność wraz ze starymi Bogami.Pogańscy Bożkowie uchronili się od ognia i miecza misjonarzy, chowając się za fasadą chrześcijańskich symboli. Dzięki temu, anonimowo wiodą spokojne życie wśród Nas.

Skąd pochodzi nazwa Wielkanoc?

Polska nazwa święta upamiętniającego Noc, w czasie której Jezus zmartwychwstał, pokonując śmierć i Szatana jest oczywista, ale wyłącznie na pierwszy, chrześcijański rzut oka. W czasach pogańskich również obchodzono święto Wielkiej Nocy, ale miało ono związek z początkiem wiosny, którą uważano za rozpoczęcie nowego cyklu rocznego. W starożytności owe święto miało wymiar symbolicznie identyczny do naszego. Mianowicie odradzająca się po zimie przyroda, dzień zwyciężający nad nocą, ludzie naturalnie skojarzyli z zmartwychwstaniem oraz zwycięstwem życia nad śmiercią. W tym czasie także czczono bóstwa płodności i urodzaju. Nasi słowiańscy pradziadowie obchodzili w tym czasie święto Jaryły, natomiast na terenach bliskiego wschodu Syryjskiej Bogini Isztar, czy Astarte, czy jej anglosaskiego odpowiednika Easter…. STOP! Właśnie od jej imienia w języku angielskim nazwano święta Wielkanocne. Osobiście myślałem, że nazwa pochodzi z staroangielskiego i ma wyłącznie korzenie chrześcijańskie. Ale jak później się okazało to był dopiero szczyt góry lodowej.
Wielkanoc zwana jest również Paschą. Nazwa ta pośrednio pochodzi od żydowskiego święta, upamiętniającego ocalenie narodu wybranego od egipskich plag i ucieczki z niewoli. Ten fakt jest nam doskonale znany z lekcji religii. Warto cofnąć się jeszcze bardziej w czasie i przyjrzeć się dziejom sprzed Księgi Wyjścia. Na ziemiach Bliskiego Wschodu wśród plemion koczowników semickich również obchodzono Paschę, która wchodziła w skład święta Przaśników, które w tamtych czasach miało charakter ludowy, ściśle związany z początkiem wiosny, strzyżeniem i wypasem owiec na nowe pastwiska, ale także pierwszymi zbiorami roślin o krótkiej wegetacji.

Czas i miejsce akcji

Czytając Biblie możemy mieć problem z umiejscawianiem wydarzeń Wielkiego Tygodnia w czasie, ponieważ sami Ewangeliści nie do końca jasno o tym piszą. Według św. Mateusza. Ostatnia Wieczerza odbyła w pierwszy dzień Paschy, natomiast św. Jan pisze, że wtedy już ukrzyżowano Jezusa. Ostatecznie przyjęto wersję św. Jana ze względu na większą szczegółowość i symbolikę jego opisu wydarzeń wielkopiątkowych. Uznano, że Ostatnia Wieczerza była Paschą, lecz przygotowaną wcześniej, aby zdążyć przed ukrzyżowaniem.
Zastanawialiście się kiedyś, czemu święta Wielkanocne są ruchome? Zdarza się, że wypadają w marcu, ale równie dobrze pod koniec kwietnia. Dlaczego? Obchodzimy je w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca. Po raz kolejny, chciałoby się zapytać „dlaczego?”
Zacznijmy od początku…. Od zarania dziejów ludzkość uważa dzień pierwszej, wiosennej pełni księżyca za szczególny – oznaczał on początek wiosny. Jak już wcześniej wspomniałem, w czasach przed Mojżeszem Żydzi obchodzili wtedy Paschę, związaną z rytmem natury. Właśnie podczas tego święta Izraelici uciekli z Egiptu, przez co ten dzień nabrał religijnego znaczenia, o którym uczymy się dzisiaj w szkołach. Jest to według kalendarza żydowskiego 14 dzień (pełnia księżyca) miesiąca Nissan. Odpowiednika przełomu marca-kwietnia. Różnice między kalendarzem hebrajskim, a naszym gregoriańskim wynikają z tego, że nasz jest słoneczny, natomiast hebrajski księżycowy. Tak więc czemu nie obchodzimy świąt Paschy razem ze swoimi starszymi braćmi w wierze? Na soborze nicejskim w 325 roku postanowiono, że chrześcijańska Pascha będzie obchodzona w pierwszą niedzielę po pierwszej pełni księżyca. Przypuszcza się, że powód był zaprawdę „szczytny” Chodziło o to, żeby oba święta nigdy nie wystąpiły w jeden dzień i abyśmy nigdy nie świętowali z „zabójcami Jezusa”.
Z czasem następowała ekspansja chrześcijaństwa w Europie, docierała do plemion pogańskich, w tym do naszych pradziadów. Jak wiadomo, nie przyjęli nowej religii z entuzjazmem. Człowiek od zarania dziejów niechętnie przyjmuje zmiany. Jednak Kościół i na to znalazł rozwiązanie. Pierwsze siłowe – Ogień i Miecz, ale również dyplomatyczne w postaci kompromisu. Papież Grzegorz Wielki dał wytyczne krzewicielom nowej wiary, aby nie niszczyli kultury i świątyń pogańskich tylko je adaptowali. Według wielu autorów moich źródeł, tym samym został złamany nakaz św. Piotra z listu do Koryntian, aby nie mieszać nauk Jezusa ze starymi religiami.

Jak już wcześniej wspomniałem w tym samym czasie obchodzono szereg świąt związanych z wiosną o podobnej symbolice – umierania i odradzania się. Słowianie w tym czasie, w połowie marca obchodzili Tydzień Jaryły, w Grecji trwały siedmiodniowe Adonie, Izrealici przed i po Wyjściu z Egiptu obchodzili również tygodniowe święto Przaśników. Zauważmy, że wszystkie te święta trwają dokładnie 7 dni podobnie jak nasz Wielki Tydzień. Dodatkowo w przypadku słowiańskiego i greckiego odpowiedników, mają one bardzo podobny charakter do naszej Wielkiejnocy. W czasie ich trwania Adonis i Jaryło odradzali się, lub umierali. Przypadek? Nie sądzę.

Pogański koszyczek

Nie zastanawialiście się, jakim cudem szarak stał się symbolem świąt Wielkanocnych? Co oznaczają Pisanki? Czemu w ogóle w Wielką Sobotę udajemy się do Kościoła ze święconką? Dla mnie koszyczek od zawsze był zagadką.

Chcesz przeczytać całość ? Kliknij na ten link: http://kursnawschod.pl/wschod/chcielibyscie-wiedziec-wielkanocy-boicie-sie-zapytac-ksiedza/

Zdjęcie oraz źródło artykułu pochodzi ze strony: http://kursnawschod.pl/

Post Rzecz o pogańskich korzeniach Wielkanocy. pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Zachodniosłowiański Związek Wyznaniowy ‚Słowiańska Wiara’ zaprasza serdecznie na obrzęd budzącego się życia JARE GODY, które odbędą się 29 marca w lesie na Bemowie (Warszawa). Początek o godzinie 16.00. Po Święcie przewidziana jest biesiada w pobliskiej karczmie Łośka.

Post Jare Gody 2014 pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Wierzenia i bóstwa Słowian. Bóstwa jako personifikacja przyrody i natury. Jaką rolę u Słowian pełnili kapłani, co było przyczyną do wyodrębnienia grupy kapłanów – pośredników między bóstwami a ludem, co z wierzeniami i starą wiarą stało się po przyjściu do cywilizacji Słowian chrześcijaństwa, jakie obrzędy zostały zasymilowane do nowej wiary – o tych bardzo ciekawych aspektach cywilizacji Słowian opowie Czesław Białczyński, pisarz i scenarzysta, autor mitologii Słowian: Księga Tura i Księga Ruty, jeden z redaktorów kwartalnika Słowiańskie Słowo “Słowianić”.

Wywiad z Czesławem Białczyńskim

Post MY SŁOWIANIE – WIERZENIA pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.

Post Tradycja pojawił się poraz pierwszy w ZZW Słowiańska Wiara.